Nie wiadomo gdzie działał w latach 1412–1414, być może obecny był nadal na terenie diecezji włocławskiej. 20 maja 1406 uczestniczył w synodzie prowincjonalnym w Kaliszu. Tam nadal przywileje odpustowe dla kościoła Mariackiego w Gdańsku i kościoła parafialnego w Lekowie. 9 grudnia 1406 w Kościerzynie nadał odpust tamtejszemu Bractwu Ubogich. W 1411 poświęcił kościół katedralny włocławski. Sprawując funkcję sufragana włocławskiego, pełnił jednocześnie urząd wikariusza generalnego na pomorską część diecezji włocławskiejPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, wyd. II popr. i uzup., Warszawa 2000, kol. 191, działalność jako wikariusza włocławskiego i wikariusza generalnego Pomorza datują na lata 1402–1415.. W 1415 pojawił się na Warmii, dokąd został sprowadzony przez kapitułę katedralną w okresie wakatu po śmierci biskupa Henryka Vogelsanga.
Zmarł w 1416 z powodu zarazy.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Chodyński, Biskupi sufragani włocławscy. (Z akt kapituły włocławskiej), Włocławek 1906, s.