Między 1965 a 1969 stanął w obliczu schizmy w Montanerze. Prawie wszyscy mieszkańcy postanowili porzucić katolicyzm i przyjąć prawosławie, ponieważ w 1966 r. nie zgodzili się z decyzją Lucianiego o mianowaniu Johna Gavy nowym proboszczem. Chcieli sami wybrać proboszcza, a później jako kompromis proponowali wybór wikariusza przy proboszczu mianowanym przez biskupa. Biskup Luciani powiedział wtedy, że mała wioska potrzebuje tylko jednego księdza i że tylko on sam odpowiada za wybór kapłanów. Kolejne jego propozycje spotykały się z odmową. W końcu zakazał odprawiania mszy lub udzielania sakramentów w Montanerze do czasu przyjęcia nowego proboszcza przez parafian i nakazał zabranie konsekrowanych hostii z kościoła.
Patriarcha Wenecji thumb|Albino Luciani (1968) thumb|Albino Luciani jako patriarcha Wenecji thumb|Albino Luciani z papieżem Pawłem VI (1972) 15 grudnia 1969 Paweł VI mianował go patriarchą Wenecji. Ingres odbył się 3 lutego 1970 roku. Na Synodzie Biskupów w 1971 Luciani zasugerował, aby diecezje w krajach uprzemysłowionych wysyłały 1% swoich dochodów do krajów Trzeciego Świata oraz optował za uświadamianiem ludziom problemu ubóstwa. W 1972 został wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Włoch i pełnił tę funkcję do 1976 roku.