Franciszek Nowak (ur. 6 stycznia 1915 w Jastrowie, zm. 6 sierpnia 2003 w Poznaniu) – polski działacz związkowy i partyjny, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji.
Życiorys Syn Bartłomieja i Józefy. W latach 1930–1937 pracował dorywczo. Przystąpił w tym czasie do Komunistycznej Partii Polski. W 1937 powołano go do służby wojskowej w Poznaniu, gdzie służył w 7 Dywizji Artylerii Konnej. Uczestniczył w obronie Warszawy w 1939. Później został skierowany do pracy jako ślusarz w należącej do koncernu Deutsche Waffen und Munitionsfabrik fabryce Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W 1942 organizował w tym mieście struktury Polskiej Partii Robotniczej, zasiadając w egzekutywie jej Komitetu Miejskiego. W 1943 był jednocześnie sekretarzem Komitetu Fabrycznego PPR. W 1944 został aresztowany przez Gestapo za działalność konspiracyjną, po czym przebywał w obozach w Żabikowie i w Mauthausen, a od 1945 do 1946 na kuracji w ZSRR. W latach 1946–1950 pracował jako kierownik magazynów w Państwowej Centrali Handlowej. Ukończył dwa lata Wydziału Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także dwuletnią Szkołę Partyjną przy KC PZPR.