Jednym z ulubionych turniejów Drobnego były międzynarodowe mistrzostwa Włoch w Rzymie. W latach 1950–1953 występował w 4 finałach gry pojedynczej z rzędu, 3 z nich wygrywając – pokonywał kolejno Billa Talberta (1950), Gianniego Cucelli (1951), przegrał z Frankiem Sedgmanem (1952) i pokonał Lew Hoada (1953). 4 razy wygrał na Foro Italico także grę podwójną (1951, 1952, 1954, 1956); w 1953 przegrał w finale.
W 1959 przyjął obywatelstwo brytyjskie i wkrótce zakończył karierę, występując łącznie w 17 turniejach wimbledońskich.
Był zawodnikiem leworęcznym. Realizował dobrą grę taktyczną, wykorzystując geometrię kortu. Jego tenis był pełen technicznych urozmaiceń, zmian tempa i rotacji, lobów i drop–szotów, gry kątowej. Od czasu kontuzji hokejowej występował w ciemnych okularach.
W 1983 Jaroslav Drobný został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (3–5)
Gra podwójna (1–3)
Gra mieszana (1–0)
Bibliografia
Linki zewnętrzne Sylwetka na stronie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy