Dnia 6 listopada Rosjanie zaatakowali mniejszymi okrętami z przodu z powodu wąskiego kanału i Turcy wycofali się. Jedna szebeka osiadła na mieliźnie i została zniszczona przez Św.Nikołaja, Zabijakę i Modona. Św.Nikołaj i Sława odcięli fregatę i inną szebekę, spychając je na mieliznę, gdzie zostały porzucone, a następnie spalone przez Auzę. Pozostałe tureckie okręty uciekły pod osłonę artylerii nadbrzeżnej.
Po południu 7 listopada Rosjanie ponownie zaatakowali, posuwając się do tyłu i naprzód wzdłuż tureckiej linii, jednak bez większego efektu.
Dnia 8 listopada Rosjanie zakotwiczyli w pobliżu tureckiej linii i około 11:30 zaatakowali. Około 12:00 kilka tureckich okrętów płonęło, a załogi w pośpiechu opuszczały ich pokłady. Koniew znów rzucił kotwice i posłał łodzie pod ochroną Św.Nikołaja, Zabijaki i Sławy, by zniszczyły lub opanowały pozostałe okręty tureckie. Zniszczono 7 fregat i 8 szebek, pozostała jedyna fregata oraz 6 szebek żeglowały ku wyjściu z zatoki. Fregata wkrótce osiadła na mieliźnie i została zniszczona przez Sławę.
Dnia 15 listopada Koniew opuścił zatokę i wypłynął na Morze Egejskie.
Bibliografia R. C. Anderson, Naval wars in the Levant 1559-1853, Liverpool University Press, 1952; also 2005, Martino Pub., .
Bitwa morska pod Patras Kategoria:Bitwy morskie w historii Rosji Kategoria:Bitwy wojen rosyjsko-tureckich Bitwa Kategoria:Bitwy w XVIII wieku Kategoria:Bitwy na Morzu Jońskim