Tratwa ratunkowa W trakcie II wojny światowej i później zaczęto wykorzystywać korkowe tratwy podczas akcji ratunkowych na morzu. W przeciwieństwie do tradycyjnych szalup mogły być one zwodowane bez użycia żurawików łodziowych, na co często nie było czasu. Dodatkowo były one bardziej odporne na odłamki bomb lotniczych. Wykorzystywano dwa typy tratw ratunkowych: typ sztywny, najczęściej wykonany z korka i gumowanego płótna, powszechnie stosowany podczas II wojny światowej na okrętach i statkach handlowych pneumatyczne tratwy ratunkowe, tzw. '' stosowany między innymi przez samoloty wykonujące loty nad morzem. W drugiej połowie XX wieku wykształcił się standard pneumatycznej tratwy ratunkowej, przechowywanej na pokładzie w pojemniku z tworzywa sztucznego, wyposażonej w układ automatycznego napełniania po zwodowaniu. Typowa tratwa ma po napełnieniu kształt kolisty, jest wyposażona w daszek chroniący przed słońcem, zapas prowiantu i leków, urządzenia sygnalizacyjne i do odsalania wody morskiej.
Zobacz też
drygawka Wyprawa Kon-Tiki Tratwa Nord komięga
Kategoria:Jednostki pływające