Poza sezonem lęgowym koczuje na morzu, sięgając nawet do równika.
Pojawia się sporadycznie również na polskim wybrzeżu Bałtyku – do końca 2018 roku stwierdzony 36 razy, obserwowano łącznie 41 osobników; później stwierdzany dużo częściej – do końca 2023 roku odnotowano w sumie 148 stwierdzeń (łącznie obserwowano 189 osobników).
Charakterystyka
Cechy gatunku Upierzenie białe, pierwszorzędowe lotki ciemne, głowa i szyja żółtawa. W okolicach nasady dzioba i oka czarna naga skóra. Oczy z białą tęczówką, dziób mocny, klinowaty, szaroniebieski, ostro zakończony spiczastym czubkiem o zębatych brzegach. Nogi ciemne. Wielkością równa się gęsi. Osobniki młodociane brązowe z białym perełkowaniem, o białym brzuchu pokrytym brązowymi plamami, lotki i sterówki czarne. Ptak na pół wędrowny. Ptaki północne i europejskie wracają z Morza Śródziemnego między lutym a kwietniem. Lata znakomicie dzięki długim i wąskim skrzydłom nadającym mu szybkości. W czasie pikowania dobrze widać ich spiczasty ogon. Głos głuptaka przypomina szczekanie „arrah”. Wymiary średnie długość ciała ok.