Grzegorz, imię świeckie Grigol Peradze, gruz. გრიგოლ ფერაძე, cs. Prepodobnomuczenik Grigorij Peradze; (ur. w Bakurciche, zm. 6 grudnia 1942 w Auschwitz-Birkenau) – gruziński duchowny, święty mnich i męczennik prawosławny. Większą część swojej działalności duszpasterskiej i naukowej spędził w Niemczech i w Polsce, do której przybył na zaproszenie metropolity warszawskiego i całej Polski Dionizego (Waledyńskiego); wykładowca Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1933–1939, specjalista w dziedzinie patrologii i historii monastycyzmu gruzińskiego, poliglota.
Młodość i edukacja Urodził się we wsi Bakurciche w Kachetii w rodzinie kapłana prawosławnego, Romanoza Peradzego, i Marii Samadalaszwili jako drugie z kolei dziecko. Według innych źródeł, które Jarosław Charkiewicz ocenia jako mniej wiarygodne, jego rodzinnym miastem było Tbilisi. Romanoz Peradze, ojciec Grzegorza, był proboszczem w cerkwi św. Jerzego w Bakurcichym, gdzie też ochrzcił syna, nadając mu imię na cześć gruzińskiego mnicha Grzegorza (Cchantelego). Ks. Romanoz Peradze zmarł, gdy przyszły święty miał sześć lat. Wdowa po nim przeniosła się wówczas do Tbilisi razem z Grzegorzem i jego braćmi: starszym Arciłem i młodszym Wasylem.