7 grudnia 1933 wygłosił wykład Pojęcie, metody i zadania patrologii w teologii prawosławnej, którym zapoczątkował swoją pracę na Uniwersytecie Warszawskim.
W czasie pracy w Polsce archimandryta dokonał m.in. przekładu nieznanej apokryficznej Ewangelii pochodzącej z Kościołów monofizyckich, dokumentów związanych z odnalezieniem Kodeksu Synajskiego oraz listu Dionizego Areopagity. W ciągu kolejnych lat Grzegorz Peradze odbył wiele podróży naukowych m.in. do Ziemi Świętej, Syrii, Grecji, Bułgarii, Rumunii, Austrii, Włoch. W 1935 był na Athos. Owocem jego wyjazdów było odkrycie gruzińskich palimpsestów z VI–VII stulecia (w Ziemi Świętej w 1936) oraz greckiego tekstu żywota świętych męczenników wileńskich (na Athos). Pracę naukową prowadził również w bibliotekach monasterów PAKP. Opiekował się Kołem Teologów studentów Studium Teologii Prawosławnej, wspierał materialnie najuboższych pośród nich. Według wspomnień ks. Mikołaja Lenczewskiego jego wykłady cieszyły się wielką popularnością.