Oblężenie Motyi – działania wojenne tyrana Syrakuz Dionizjosa I przeciwko położonemu na wyspie miastu Motja w trakcie wojny z Kartaginą w latach 398–396 p.n.e., polegające na jego oblężeniu, zdobyciu i zniszczeniu.
Kontekst W swoich dążeniach do wyparcia Kartagińczyków z Sycylii Dionizjos I umocnił wpierw swoją pozycję w Syrakuzach, obsadzając na Ortygii swoich najemników i nadając swoim zwolennikom ziemie. Po poskromieniu buntu mieszkańców Syrakuz stoczył kilka walk z miastami na Sycylii (Etna, Leontinoj, Herbita, Naksos, Katana), umacniając swoją pozycję polityczną. Na przełomie V/IV wieku p.n.e. przeprowadził reformę zbrojeniową, wyposażając swoją armię w nowe machiny oblężnicze, katapulty i okręty cztero- i pięciorzędowe oraz zwiększając przy pomocy Sparty wojsko obywatelskie i najemne.
Aby zapewnić sobie w wojnie poparcie miast sycylijskich, Dionizjos I złagodził w stosunku do nich swoją politykę. Podległe Syrakuzom miasta ze swojej strony spodziewały się, że wskutek wojny odzyskają niepodległość. W 397 p.n.e. Syrakuzy i inne zależne miasta sycylijskie wygnały kupców katagińskich, a Dionizjos I na czele armii i floty (80 tys. piechoty, 3 tys. jazdy, 200 okrętów) wyruszył przeciwko KartagińczykomP.J. Rhodes, Historia Grecji. Okres klasyczny 478–323 p.n.e., s.