Nikołaj Nikołajewicz Bogolubow, (ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. 13 lutego 1992 w Moskwie) – radziecki matematyk i fizyk teoretyczny.
Życiorys W latach 40. i 50. XX wieku zajmował się teorią nadciekłości i nadprzewodnictwa. Później obszar jego zainteresowań stanowiła kwantowa teoria pola.
Od roku 1956 do 1965 kierował Laboratorium Fizyki Teoretycznej w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej, a w latach 1965–1989 był dyrektorem Instytutu.
Nagrody Tytułami doktora honoris causa uhonorowały go m.in. Uniwersytet Wrocławski (26 kwietnia 1972) i Uniwersytet Warszawski (20 listopada 1977). W 1962 r. został Członkiem Zagranicznym PAN.
Został odznaczony m.in.: dwukrotnie Medalem „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (13 marca 1969 i 20 sierpnia 1979), sześciokrotnie Orderem Lenina (1953, 20 sierpnia 1959, 1967, 13 marca 1969, 1975 i 20 sierpnia 1979), Orderem Rewolucji Październikowej (20 sierpnia 1984), dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy (23 stycznia 1948 i 1954), dwukrotnie Orderem „Znak Honoru” (1 października 1944 i 4 listopada 1944), bułgarskim Orderem Cyryla i Metodego I klasy (1969), północnokoreańskim Orderem Flagi Narodowej, dwukrotnie Nagrodą Stalinowską (1947 i 1953), Nagrodą Leninowską (1958), Nagrodą Państwową ZSRR (1984).