Ostiako-Wogulski Okręg Narodowościowy (ros. Остяко-Вогульский национальный округ) – autonomiczna jednostka podziału administracyjnego ZSRR w ramach Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, utworzona 10 grudnia 1930 r.

Utworzenie Ostiako-Wogulskiego Okręgu Narodowościowego miało na celu przyznanie ograniczonej autonomii autochtonicznym ludom zachodniej Syberii – Ostiakom (Chantom) i Wogułom (Mansom), i, podobnie jak utworzenie 7 innych okręgów, było elementem polityki tzw. korienizacji – przyznawania uprawnień nierosyjskim narodom, zamieszkującym Rosję, dawniej gnębionym i wynaradawianym przez carat.

Ponieważ nazwa Okręgu: Ostiako-Wogulski pochodziła od rosyjskich nazw obu narodów, w 1940 r. okręg został przemianowany na Chanty-Mansyjski Okręg Narodowościowy, która to nazwa zawiera w sobie pochodzące z ojczystych języków obu narodów nazwy Chantów i Mansów. Nazwa ta, w której w 1977 r. słowo „Narodowościowy” zastąpiono wyrazem „Autonomiczny”, a która w 2003 r. została uzupełniona o słowo „Jugra”, obowiązuje do dziś.

Stolicą okręgu było miasto Ostiako-Wogulsk, założone w 1930 r., którego nazwę w 1940 r. zmieniono wraz ze zmianą nazwy okręgu i odtąd nosi ono miano Chanty-Mansyjsk.