21 września 1970 mianowany inspektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, w którym był już wcześniej zatrudniony jako lektor języków obcych oraz wykładowca katechezy. Rok później objął stanowisko przewodniczącego Komisji ds. Wydawnictw i Prasy przy Radzie Metropolitalnej oraz jej sekretarza. W okresie od 1971, jako przedstawiciel PAKP bądź członek jego delegacji, brał udział w licznych konferencjach teologicznych i spotkaniach międzykościelnych. W 1973 podniesiony do godności ihumena, zaś 25 listopada 1979 – archimandryty. W październiku 1979 otrzymał tytuł honorowego członka Prawosławnej Akademii Teologicznej na Krecie. W Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej obronił też pracę doktorską na temat Myśli religijno-społeczne w twórczości Dostojewskiego.
26 listopada 1979Kalendarz Prawosławny 2011, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2010, , s.251 w soborze św. Marii Magdaleny w Warszawie odbyła się jego chirotonia biskupia z tytułem biskupa lubelskiego, wikariusza diecezji warszawsko-bielskiej. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolita warszawski i całej Polski Bazyli, arcybiskup białostocki i gdański Nikanor, arcybiskup wrocławski i szczeciński Aleksy oraz biskup łódzki i poznański Sawa.