Jednocześnie ze studiami lekarskimi kontynuowała naukę śpiewu solowego w Wielkopolskim Studium Muzycznym u prof. Mariana Mikołajewskiego (1966–1968) oraz w Państwowej Szkole Muzycznej II Stopnia im. Fryderyka Chopina na Wydziale Wokalnym (1968–1971), uzyskując dyplom w klasie prof. Wandy Falak-Zielińskiej.
Po ukończeniu studiów w krótkim czasie stała się najlepszą zawodniczką w Polsce. Już pierwszy start w finale mistrzostw Polski seniorek (w 1970 r. w Lublinie) przyniósł jej sukces w postaci brązowego medalu. Do 1993 r. osiemnastokrotnie wystąpiła w finałach mistrzostw kraju, łącznie zdobywając 11 medali: 5 złotych (1971, 1972, 1977, 1979, 1980), 3 srebrne (1973, 1975, 1984) oraz 3 brązowe (1970, 1982, 1986). Jest również dwukrotną złotą medalistką drużynowych mistrzostw Polski, które zdobyła w latach 1985 i 1988, w barwach klubu Pocztowiec Poznań. Czternastokrotnie zdobyła medale mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych: 11 złotych (jest pod tym względem najbardziej utytułowaną polską szachistką), 2 srebrne i 2 brązowe.