Biedronka oczatka, oczatka (Anatis ocellata) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod dwiema nazwami, Coccinella ocellata i Coccinella hebraea. Tę drugą z tą pierwszą zsynonimizował w 1808 roku Carl Johan Schönherr. W 1846 roku Étienne Mulsant przeniósł omawiany takson do nowego rodzaju Anatis, dla którego stanowi gatunek typowy.
Morfologia Chrząszcz o szeroko-owalnym, lekko wypukłym ciele, długości od 8 do 9 mm (największa z występujących w Polsce biedronek). U nasady czarnej głowy obecne dwie okrągławe, żółte plamki. Czarne przedplecze ma dwie żółte plamki położone przed tarczką oraz czasem zażółcone brzegi boczne i przedni. Odnóża oraz spód ciała z wyjątkiem epimerytów śródpiersia czarne. Na czerwonych pokrywach występują okrągłe, czarne, żółtawobiało obwiedzione plamki, zwykle w liczbie 10 na każdej z nich. Podgięcia pokryw żółte. Na wyrostku przedpiersia brak żeberek.