W lipcu 1919 przebywał w Paryżu, gdzie w wywiadach udzielonych prasie lewicowej przedstawił zajęcie Wilna i początkowy etap wojny polsko-bolszewickiej jako akcję o charakterze obronnym z polskiej strony, a także zdezawuował tajne pertraktacje polityków Komitetu Narodowego Polskiego z przedstawicielem białogwardzistów w Paryżu Siergiejem Sazonowem jako prywatne inicjatywy. Według własnej relacji otrzymał od francuskiego komunisty Marcela Cachina propozycję mediacji w konflikcie z Rosją radziecką, którą Józef Piłsudski miał podczas rozmowy w Belwederze w drugiej połowie września stanowczo odrzucić. Latem 1919 w dyskusji sejmowej nad ratyfikacją przez Polskę traktatu wersalskiego Lieberman wskazał, że sprawę niepodległości Polski na arenę międzynarodową wprowadziło obalenie caratu przez rewolucję robotniczą i wyraził sprzeciw wobec polskiego udziału w interwencji w Rosji.