Był zaangażowany w prace nad zawiązaniem Centrolewu, do którego doszło we wrześniu 1929. 9 września 1930 aresztowany jako jeden z przywódców Centrolewu i bestialsko pobity, a następnie wraz z grupą posłów opozycyjnych osadzony w twierdzy w Brześciu nad Bugiem. Skazany w tzw. procesie brzeskim w styczniu 1932 na dwa i pół roku więzienia pod zarzutem przygotowywania zamachu stanu.
Na emigracji mały|Miejsce pochówku Hermana Liebermana w Londynie
4 października 1933, na dzień przed zatwierdzeniem wyroku przez Sąd Najwyższy, wyjechał do Czechosłowacji, a stamtąd do Francji. Pomagał walczącej Republice Hiszpańskiej oraz brygadom międzynarodowym, w tym rannym ochotnikom z XIII Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego, podczas hiszpańskiej wojny domowej.
14 maja 1939 opublikował w tygodniku „Świat i Polska” artykuł pt. On ne parle pas ainsi de la Pologne! (Tak się nie mówi o Polsce!), będący odpowiedzią na tekst Marcela Déata Dlaczego musimy umierać za Gdańsk? z 4 maja 1939.