Po zakończeniu prac wykończeniowych, został wprowadzony do służby w Austro-Węgierskiej Marynarce Wojennej 5 grudnia 1912 roku.
Konstrukcja
thumb|left|Rzut z lewej burty i plan pokładu pancernika typu Tegetthoff „Viribus Unitis” miał 152,2 metra długości całkowitej, 27,3 m szerokości i 8,9 m zanurzenia przy pełnej wyporności, która wynosiła 21 595 ton. Standardowo okręt wypierał 20 000 ton. Załoga okrętu składała się z 31 oficerów i 1066 marynarzy. Napęd pancernika składał się z czterech turbin parowych systemu , z których każda znajdowała się w oddzielnej maszynowni. Turbiny napędzane były przez 12 kotłów parowych Yarrow. Konstrukcyjnie turbiny miały generować 27 000 KM mocy wyjściowej, co powinno było zapewniać planową prędkość maksymalną 20 węzłów, jednak nieznane są jakiekolwiek dane z testów prędkości okrętu. Okręt przenosił zapas 1844,5 tony węgla oraz dodatkowo 267,2 tony oleju opałowego, którym spryskiwany był węgiel w celu zwiększenia szybkości jego spalania. Przy pełnej wyporności zapas węgla zapewniał zasięg 4200 Mm przy prędkości 10 węzłów.