Chorąży marynarki (chor. mar.) – wojskowy stopień podoficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający chorążemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
Geneza Termin „chorąży” został zapożyczony przez floty wojenne z wojsk lądowych. Początkowo, podobnie jak i inne stopnie wojskowe chorąży był tytułem i dotyczył funkcji sprawowanych na okręcie. W hierarchii został umiejscowiony pomiędzy bosmanem a porucznikiem. Chorążowie sprawowali funkcje nawigatorów, artylerzystów, kapelanów, cyrulików, płatników oraz zajmowali inne pomocnicze stanowiska na okrętach. W XVII wieku tytuł chorążego przekształcił się w stopień wojskowy.
Użycie W 1932 roku w polskiej Marynarce Wojennej stopień podoficerski chorążego marynarkiDz.U. 1932 nr 25 poz. 214 (W marynarce wojennej ustanawia się następujące stopnie.Podoficerowie marynarki wojennej: e) chorąży marynarki). został przekształcony z istniejącego wcześniej stopnia wojskowego bosman floty. W latach 1932–1957 znajdował się pomiędzy starszym bosmanem a podporucznikiem marynarki. Od 1945 do 1957 był najniższym stopniem oficerskim w „ludowej” Marynarce Wojennej. W 1957 zniesiono stopień wojskowy chorążego marynarki, a od 1963 pojawił się on ponownie w związku z utworzeniem korpusu chorążych.