thumb|Posążek Coatlicue z Narodowego Muzeum Antropologicznego w Meksyku Coatlicue (nah. „Ta, w sukni z wężów”, „Ta, w wężowej spódnicy”) – bogini ziemi, życia i śmierci. Wyobrażana jako kobieta w spódniczce z węży i naszyjniku z ludzkich dłoni i głów, o stopach zakończonych pazurami jaguara. W wierzeniach azteckich symbolizowała Ziemię – dawczynię życia i Ziemię – pożerającą wszystko, co w niej pogrzebane. Była też matką Quetzalcoatla i Xolotla, a także boga słońca Huitzilopochtli (którego według legendy urodziła jako dziewica po przyjęciu w siebie spadającej z nieba pierzastej piłki), Księżyca i Gwiazd. Występowała również jako Cihuacoatl (kobieta wąż) i Tlazolteotl (bogini zjadająca grzechy).
Nazywano ją Teteoinnan – Matka bogów oraz Toci – Nasza babkaJustyna Olko: Meksyk przed konkwistą, PIW, Warszawa 2010, s. 228., Cihuacoatl – Kobieta wąż lub Kobiecy bliźniak, Tonnan – Nasza matka, Ilmateuctli – WIekowa PaniJustyna Olko: Meksyk przed konkwistą, PIW, Warszawa 2010, s. 232..
Miała przywędrować z Culhuacán do Teotihuacán, pradawnego miasta, uważanego przez Azteków za święte, a przy tym uznanego za mityczne miejsce początku, jako rytualna małżonka boga Huitzilopochtli.