Rzędy w przedniej połowie złożone są z punktów dużych, a w tylnej z drobnych. Rzeźba międzyrzędów jest gruba w przedniej połowie, a delikatniejsza w tylnej. Włosowate, jasne, zwykle żółtawe łuski na pokrywach tworzą małe plamki, w tym jedną na barkach, kilka na międzyrzędach drugim i trzecim za tarczką, kilka w pośrodku pokryw tworzących ukośną przepaskę na międzyrzędach od czwartego do dziesiątego oraz kilka tworzących przepaskę w tyle pokryw. Dziewiąty rząd jest zwężony u szczytu pokryw. Odnóża mają na udach duże i ostre zęby.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry, częstszy na nizinach i wyżynach niż w górach. Zasiedla wilgotne łąki, bagna, torfowiska, pobrzeża wód, rowy i nieużytki.
Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są monofagicznymi fitofagami krwawnicy pospolitej. Larwy przechodzą trwający od roku do dwóch lat rozwój w zdrewniałych korzeniach tej rośliny. Drążą przy tym wężykowate korytarze. Wyrośnięta larwa trzeciego stadium przechodzi do rozdętej wówczas nawet do 2 cm szyi korzeniowej i tam się przepoczwarcza. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od maja lub czerwca do listopada. Żerują na tkankach miękkich rośliny pokarmowej, acz czasem przysiadają drzewach. Zimują w liściastej ściółce.