W 1968 przyjął status zawodowy, razem ze Spencerem i Rayem Reardonem; dotarł do finału mistrzostw świata (pierwszych po reaktywowaniu formuły turniejowej) w 1969, przegrał jednak decydujący mecz ze Spencerem 24:37. W 1970 w półfinale kolejnej edycji zdecydowanie przegrał z Johnem Pulmanem. Bez większego powodzenia startował w mistrzostwach sezonu 1970/1971, rozgrywanych w Australii; odpadł w rundzie grupowej, podjął jednocześnie decyzję o pozostaniu w Australii.
W 1972 nie wystąpił w mistrzostwach, rok później przegrał w ćwierćfinale z późniejszym mistrzem Reardonem; 1974 w II rundzie przegrał z bratem Marcusem. Na dwóch porażkach z Dennisem Taylorem, 1975 w ćwierćfinale i 1976 w I rundzie, zakończył swoje występy w mistrzostwach świata.
Nie udało mu się pokonać wieloletniego obrońcy tytułu, Eddie Charltona, w walce o zawodowe mistrzostwo Australii. Reprezentował swój nowy kraj w rozgrywkach drużynowych World Team Classic (późniejszy Puchar Świata).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Walijscy snookerzyści Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1995