Sagudaci – plemię słowiańskie mieszkające od VII wieku w Macedonii na południowy zachód od Tesaloniki. Sąsiadowali na północy z plemionami Strumian i Rynchynów, a na południu z Draguwitami.
Ekspansja Sagudaci pojawili się w Macedonii na początku VII wieku w ramach wielkiego exodusu sklawińskiego na ziemie Cesarstwa Bizantyjskiego, wypierając miejscową ludność grecką na tereny górskie w centrum półwyspu i do miast przybrzeżnych. Opanowali ziemie położone w południowej Macedonii na południowy zachód od Tesaloniki. Na zajętych terenach nie stworzyli własnego organizmu politycznego, żyjąc w ramach luźnych struktur plemiennych doraźnie łącząc się w większe związki plemienne. W 615 roku spustoszyli wspólnie z Draguwitami, Rynchynami, Welegezytami, Wajunitami i Brsjakami rozległe obszary Iliricum. Ludność miejscowa, której udało się uniknąć śmierci, schroniła się w miastach na wybrzeżu. Po dwuletnich przygotowaniach połączone plemiona obległy w 616 roku pod wodzą Hacona Tesalonikę, drugie pod względem wielkości miasto cesarstwa. Oblegający tak dalece byli przekonaniu o powodzeniu przedsięwzięcia że zabrali ze sobą rodziny i wszystkie sprzęty, żeby po zdobyciu Tesaloniki osiedlić się w jej murach. Chcieli zgodnie uderzyć na wymienione przez nas, miłe Chrystusowi, miasto i ograbić je jak pozostałe.