mały|Książę Karantanów siedzący na Kamieniu Książęcym Karantanie (Karyntianie, Chorutanie, ChorątaniePolska wersja rekonstruowana przez Łowmiańskiego na podstawie ruskiego:Хорутане/Chorutanie oraz łacińskiej Carantani i południowo-słowiańskiej Karantanci: Henryk Łowmiański, Studia nad dziejami Słowiańszczyzny, Polski i Rusi w wiekach średnich, Poznań 1986, s. 75, ISSN 0554-8217, ) – plemię słowiańskie zamieszkujące od VI/VII wieku Karyntię. Zwani również Słowianami alpejskimi. Stworzyli własne państwo, Karantanię. Od VIII wieku w źródłach występuje nazwa Carantani na określenie mieszkańców Karyntii.
Według Nestora z Kijowa Chorutanie byli protoplastami Lachów. Nestor opisuje w swojej Powieści minionych lat z 1113 roku w części drugiej „O narodach słowiańskich”, jak to we wczesnym średniowieczu Biali Chorwaci, Serbowie i Chorutanie (zapewne chodzi tu o część tych plemion, a nie całość) w wyniku najazdu WłochówWłochami nazywano Franków, którzy naciskali na nizinę naddunajską, być może mowa tu o inwazji Franków na Chorwację Posawską za czasów Ljudevita w latach 819–822 przenieśli się ze swoich naddunajskich terenów i osiedli nad Wisłą przezwawszy się Lachami, a ci następnie przezwali się Polanami, Lucicami, Mazowszanami, PomorzanamiFragment dzieła Powieść minionych lat Nestora: „Po mnogich zaś latach siedli byli Słowianie nad