148 § 1 Kodeksu karnego).
Zbieg niewłaściwy (pomijalny) Uznaje się, że sprawca popełnia jedno przestępstwo wyczerpujące znamiona jednego przepisu. Konstrukcja ta bazuje na założeniu, że skazanie sprawcy za przestępstwo wyczerpujące znamiona jednego przepisu oddaje całą zawartość kryminalną czynu i zbędne jest w tym zakresie odwołanie się do konstrukcji zbiegu realnego. Przykładem jest pomijanie działania polegającego na wtargnięciu do domu (naruszeniu miru domowego), gdy równocześnie sprawca dopuszcza się rozboju na jego mieszkańcach.
– klauzule subsydiarności np. art. 231 § 2 Kodeksu karnego w stosunku do podstawowego art. 228 Kodeksu karnego. Istnieją też inne formy tej reguły: narażenie na niebezpieczeństwo dobra i naruszenie tego dobra oraz forma stadialna i forma bardziej zaawansowana.
Reguła konsumpcji – zakwalifikowanie z jednego ze zbiegających się przepisów czyni zbędną kwalifikację z drugiego. Np. art. 164 § 1 konsumuje art. 160 Kodeksu karnego.
Zobacz też zbieg przestępstw
Kategoria:Prawo karne