W 808 roku Duńczycy pod przywództwem Godfreda i Wieleci najechali na ziemie Obodrytów. Na skutek najazdu plemiona Smolińców oraz Glinianie (Linian) odłączyły się od Związku Obodrzyckiego, a władca Obodrzyców Drożko uciekł. Drożko po powrocie na tereny obodrzyckie w 809 przystąpił przy pomocy posiłków saskich do ponownego przywrócenia zwierzchności obodrzyckiej nad plemieniem Smolińców. Zapewniwszy sobie neutralność ze strony Godfreda, zawarłszy z nim pokój i dawszy mu jako zakładnika własnego synaA. Turasiewicz, Dzieje polityczne Obodrzyców: od IX wieku do utraty niepodległości w latach 1160–1164, Kraków 2004, s. 50.), przystąpił do uwieńczonego sukcesem oblężenia głównego grodu Smolińców, Connoburga. Doszło również do wyprawy odwetowej na Wieletów. W wyniku tych działań zarówno Smolińcy, jak i Glinianie ponownie dostali się pod zwierzchnictwo Związku obodryckiego.
Przypuszczalnie Smolińcy utracili swoją odrębność na rzecz Obodrytów. Nie zostali wymordowani, a izolacja osad spowodowała, że zachowali swoją odrębność i tożsamość do XVIII wieku.
Bibliografia Fred Ruchhöft: Vom slawischen Stammesgebiet zur deutschen Vogtei. Die Entwicklung der Territorien in Ostholstein, Lauenburg, Mecklenburg und Vorpommern im Mittelalter. (= Archäologie und Geschichte im Ostseeraum. Bd. 4). Leidorf, Rahden (Westfalen) 2008, .
Przypisy
Kategoria:Plemiona połabskie