thumb|Krwiak w dołku łokciowym, 9 dni po pobraniu krwi Krwiak (łac. haematoma) – lokalne nagromadzenie się krwi, opuszczającej uszkodzone naczynia krwionośne, w podskórnych lub śródtkankowych zbiornikach w obrębie różnych struktur tkankowych, rozległy wylew krwi do tkanki.
Krwiak występuje w przypadkach, kiedy wynaczyniona krew rozpycha i uciska tkanki, nie powodując ich uszkodzenia. Krwiak jest zjawiskiem pospolicie znanym i w ogromnej większości przypadków niegroźnym, gdyż z powodu swojej znikomej wielkości łatwo ulega resorpcji. Zmienia on swoją barwę od czerwonej przez siną do brunatnożółtej, aż znika bez śladu. Zmiana barwy jest związana z rozkładem hemoglobiny zawartej w wynaczynionych krwinkach czerwonych.
Podbiegnięcie krwawe (łac. sugillatio), („siniak”) również powstaje wskutek wypływu krwi z uszkodzonych naczyń, jednak w odróżnieniu od krwiaka, krew nasącza tkanki (najczęściej, tak jak i naczynia, zmiażdżone w wyniku uderzenia) na podobieństwo gąbki, nie gromadząc się w powstałych lokalnie zbiornikach. Siniec zmienia barwy tak samo i w wyniku tych samych procesów jak krwiak.