Do jego zadań należało stenografowanie dokumentacji. W styczniu 1925 r. został zastępcą szefa Ludowego Komisariatu Finansów (Narkomfina). Od sierpnia 1926 r. pełnił funkcję konsultanta w Instytucie Badań Ekonomicznych. Jednocześnie został redaktorem pisma "Finansowaja gazieta". Był też członkiem Rady Najwyższej ds. Sportu. W 1927 r. mianowano go pracownikiem oddziału ogólnego zarządu administracyjno-organizacyjnego Narkomfina. Przeszedł kurs dla pracowników finansowych. Wkrótce na jego prośbę skierowano go do Azji Środkowej.
Na początku stycznia 1928 r. zbiegł do Persji. Stamtąd udał się do Indii, gdzie nawiązał kontakt z brytyjskim wywiadem. Następnie zamieszkał we Francji. W latach 1929–1930 opublikował w miejscowej prasie szereg artykułów dotyczących władz bolszewickich, a także napisał książkę pt. Wospominanija bywszego siekrietaria Stalina z charakterystyką przywódców Związku Sowieckiego. Wzywał państwa zachodniej Europy do zerwania kontaktów dyplomatycznych z ZSRR i rozpoczęcia walki politycznej, a nawet zbrojnej. Po ataku Armii Czerwonej na Finlandię jesienią 1939 r., zwrócił się do władz fińskich z pomysłem zorganizowania tzw. Rosyjskiej Armii Ludowej spośród jeńców wojennych. W styczniu 1940 r. przybył do Finlandii, gdzie spotkał się z feldmarszałkiem Carlem Gustafem Mannerheimem.