Należał wtedy do elity angielskiej społeczności Luksoru, współpracował z Alanem Gardinerem oraz Howardem Carterem, poszukującym wówczas grobowca Tutanchamona. Mimo uwikłania w sieć biurokratycznych i socjalnych powiązań Luksoru i Kairu, w sferze badań naukowych wciąż współdziałał blisko z Flindersem Petrie, Gastonem Maspero i Theodorem Davisem. Nadmiar problemów i obowiązków doprowadził go ostatecznie do załamania i opuszczenia Egiptu w 1914, a wybuch I wojny światowej całkowicie zniweczył jego plany utworzenia instytutu egiptologii w Kairze.
Podczas wojny przebywał w Londynie, gdzie zajął się projektowaniem kostiumów i scenografii w rewii londyńskiej. Zaangażował się też w kinematografii, współpracując m.in. z Bannisterem Merwinem i Jackiem Buchananem przy produkcji filmu Her Heritage, a jedną z jego powieści (Burning Sands) zekranizował później George Melford. W 1920 roku lord Northcliffe zaproponował mu stanowisko krytyka filmowego w swym poczytnym Daily Mail. Po odkryciu w 1922 roku przez Cartera grobowca Tutanchamona Weigall powrócił do Egiptu jako korespondent tego