Habsburgowie uznawali ten róg za jeden z najcenniejszych skarbów swojej dynastii i do dzisiaj można oglądać go w wiedeńskim Kunsthistorisches Museum.
Listy autorstwa lub dotyczące Pretwicza Przetłumaczony oryginalny list (apologia) Pretficza do króla Zygmunta Augusta:
Dalej w liście-obronie Pretficza do króla:
Fragment listu królowej węgierskiej Izabeli Jagiellonki do królowej Bony:
Legenda i pośmiertna sława
Tatarzy tak się go bali, że matki tatarskie straszyły nim niegrzeczne dzieci. Zaczęto go nazywać Murem Polski i Postrachem Tatarów (Terror Tartarorum). Po śmierci pisali o nim Marcin Kromer, Mikołaj Rej, Marcin Bielski, Szymon Starowolski.
Postać Pretwicza przeszła także do tradycji potocznej. Długo po jego śmierci popularne było powiedzenie „Za Pana Pretfica wolna od Tatar granica".
Ponoć panujący sto lat później król Jan Kazimierz miał w swoim gabinecie umieścić portret Pretwicza, na pamiątkę jego męstwa.
Upamiętnienie Ulica Bernarda Pretficza we Wrocławiu. Ulica Bernarda Pretwicza w Winnicy.
Przypisy