Operacje Juela były znacząco hamowane w tym okresie przez niezdecydowanie jego holenderskiego sojusznika admirała Filipa van Almonde, który fałszywie oskarżył duńskiego admirała o tchórzostwo. Kilka dni po bitwie pod Jasmundem zastąpił Juela w dowództwie syn Maartena Trompa Cornelis Tromp, przyprowadzając ze sobą posiłki w sile 17 nowych duńskich i holenderskich liniowców.
Juel miał swój duży udział w wielkim zwycięstwie Cornelisa Trompa nad flotą szwedzką pod Olandią (1 czerwca 1676), które umożliwilo wojskom duńskim dokonanie inwazji na Skanię.
Dnia 1 czerwca 1677 Juel pobił flotę szwedzką dowodzoną przez admirała Sjöblada koło wyspy Møn. Dnia 30 czerwca 1677 odniósł znakomite zwycięstwo w Zatoce Køge, gdzie z 25 liniowcami z 1267 działami rozgromił szwedzką flotę admirała Henrika Horna mającą 36 liniowców i około 1800 dział. Za ten wielki triumf został natychmiast nagrodzony awansem na admirała-lejtnanta i członka rady państwa. Ostatnie zwycięstwo, oprócz złamania szwedzkiej marynarki wojennej, dało Duńczykom wiarę we własne siły, dzięki czemu mieli więcej śmiałości do samodzielnych działań bez oglądania się na swych holenderskich sojuszników.