Partia Postępowa Stanów Zjednoczonych () – partia polityczna założona w roku 1948, była trzecią w historii Stanów Zjednoczonych partią polityczną o tej nazwie. I jak poprzednie (w 1912 oraz 1924) powstała w celu wzięcia udziału w wyborach prezydenckich.
W 1948, kiedy urzędujący prezydent, demokrata Harry S. Truman, ubiegał się o wybór na własną, czteroletnią kadencję (prezydentem został w 1945, kiedy, jako wiceprezydent, objął urząd po śmierci Franklina Delano Roosevelta), sondaże nie dawały mu większych szans i prognozowały pewne zwycięstwo kandydata Partii Republikańskiej Thomasa Deweya. Na domiar złego w łonie demokratów doszło do podwójnego buntu dwóch skrajnych frakcji. Pierwszą z nich byli rządzący na południu kraju zwolennicy segregacji rasowej i przeciwnicy emancypacji ludności kolorowej, którzy za złe mieli Trumanowi popieranie dążeń aktywistów praw obywatelskich. Założyli tedy na czas wyborów własną partię Demokratów Praw Stanowych (potocznie Dixiecratów), wysuwając gubernatora Karoliny Południowej Stroma Thurmonda, jako kandydata na prezydenta.