Przed latem 2002 roku Siergiej Sznurow na jakiś czas rozwiązał Leningrad, zaczął pisać nowe piosenki, które znalazły się na albumach „Wtoroj Magadanskij” i „Dla millionow”, zapuścił włosy i zrobił sobie zęby. Latem 2002 roku odbyły się pierwsze koncerty „unowocześnionej” Leningradzkiej grupy rockowej – Spitfire wystąpił jako akompaniator, a muzycy „starego” składu nie zostali zaproszeni na koncert. W sierpniu 2002 roku członkowie „starego” składu Roman Fokin (saksofon), Wasilij Sawin (puzon), Aleksandr Priwałow (trąbka), Dmitrij Mielnikow (perkusja) opuścili zespół, wyrażając niezadowolenie z polityki prowadzonej przez Siergieja Sznurowa.
Jednak w październiku 2002 roku ostatni koncert Leningradu odbył się już w „starym” składzie, choć na scenie pojawili się także muzycy Spitfire. W połowie roku do zespołu dołączyło dwóch członków – gitarzysta Konstantin Limonow, ówczesny frontman Spitfire (z pozycją gitarzysty w zespole zawsze był problem, pierwszym gitarzystą był Igor Wdowin, następnie Den Kałasznik, a później partie gitarowe na zmianę grali Alexander Popow i Siergiej Sznurow), oraz saksofonista barytonowy Aleksiej Kaniew, były członek zespołu „Dwa samolota”.