Duży rozmiar pazurów jadowych sprawia, że ukąszenie jest od razu bardzo bolesne. Po pazurach pozostają dwie dziurki rozstawione na kilka mm. W rejonie ukąszenia pojawiają się rumień, piloerekcja („gęsia skórka”), wydzielanie potu i drżenia włókienkowe. Objawy ogólne obejmować mogą: ślinotok, mrowienie wokół ust, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę, duszność, obrzęk płuc, skok ciśnienia, a ostatecznie śpiączkę lub ostre uszkodzenie mięśnia sercowego. Znanych jest 14 przypadków śmiertelnych ukąszeń przez pająki oznaczone jako A. robustus (oznaczenie miało jednak miejsce przed wydzieleniem zeń kilku innych gatunków). We wszystkich przypadkach śmiertelnych, w których ustalono płeć pająka, za ukąszenie odpowiadał samiec. Żadnego przypadku śmiertelnego nie odnotowano po wprowadzeniu w 1980 roku skutecznej antytoksyny.
Objawy kliniczne po ukąszeniu są wywoływane przez robustoksynę (RBX, δ-ACTX-Ar1 lub δ-HXTX-Ar1) należącą do rodziny określanej jako delta-atrakotoksyny lub delta-heksatoksyny. Jest to peptyd zbudowany z 42 aminokwasów. Opóźnia on inaktywację bramkowanych napięciem kanałów sodowych, co powoduje masowe uwolnienie neuroprzekaźników z zakończeń neuronów układów somatycznego i autonomicznego.