Odrębne miejsce zajmowali pisarze reprezentujący naturalizm w polskiej literaturze. Najwybitniejszym twórcą z tego kręgu był Adolf Dygasiński, wybitny nowelista oraz wielbiciel polskiej przyrody, autor takich dzieł jak Wilk, psy i ludzie, Zając oraz Co się dzieje w gniazdach. W duchu naturalizmu pisali też Antoni Sygietyński (m.in. Na skałach Calvados) oraz Artur Gruszecki (m.in. Krety, Hutnik). W późniejszym okresie powieści naturalistyczne tworzyła też Gabriela Zapolska, która jednak sławę zyskała w okresie Młodej Polski jako autorka dramatów.
W dziedzinie twórczości dla dzieci i młodzieży wyróżnili się, oprócz wspomnianego wyżej Henryka Sienkiewicza, autora powieści W pustyni i w puszczy, Wiktor Gomulicki, autor powieści Wspomnienia niebieskiego mundurka, Jadwiga Łuszczewska, autorka słynnej powieści Panienka z okienka, Walery Przyborowski oraz najwybitniejsza Maria Konopnicka, autorka m.in. baśni O krasnoludkach i o sierotce Marysi. Konopnicka była też autorką licznych realistycznych nowel pisanych w duchu realizmu pozytywistycznego, m.in.