Maksymilian I Wittelsbach (ur. 17 kwietnia 1573 w Monachium, zm. 27 września 1651 w Ingolstadt) – książę Bawarii od 1597 roku, elektor Palatynatu Reńskiego w latach 1623–1648, elektor Bawarii od 1648 roku.
Życiorys Syn Wilhelma V księcia Bawarii i Renaty Lotaryńskiej. Jego dziadkami byli: Albrecht V Wittelsbach i Anna Habsburg oraz Franciszek I Lotaryński i Krystyna Oldenburg, księżniczka duńska. Miał szóstkę rodzeństwa: Marię Annę żonę arcyksięcia Ferdynanda Habsburga; Filipa Wilhelma, kardynała, biskupa Ratyzbony; Ferdynanda arcybiskupa Kolonii, Alberta księcia bawarskiego; Magdalenę żonę księcia Wolfganga Wittelsbacha.
Został wychowany przez jezuitów. Studiował na uniwersytecie w Ingolstadt razem z kuzynem, przyszłym cesarzem Ferdynandem II. Od 1591 brał udział w sprawowaniu rządów, a w 1597 przejął władzę w Bawarii po abdykacji swego ojca. W 1607, wykonując rozkaz cesarza zdobył protestanckie miasto Donauwörth, co spowodowało wystąpienie zaniepokojonych książąt, którzy utworzyli Unię Ewangelicką. W odpowiedzi Maksymilian stanął na czele utworzonej przez siebie Ligi Katolickiej.