W latach 1921–27 prowadził zajęcia z maszynoznawstwa ogólnego i młynarstwa zbożowego na Wydziale Mechanicznym na Politechnice Lwowskiej, a w Państwowej Szkole Technicznej uczył rysunku technicznego oraz miał zajęcia z termodynamiki, części maszyn, a także prowadził zajęcia praktyczne w kotłowni, maszynowni i laboratorium termodynamicznym. W 1944 r. przeniósł się do Białego Dunajca, gdzie realizował swój projekt turbiny wodnej o mocy 140 KM. Prowadził też tajne nauczanie gimnazjalne w Poroninie.
Po II wojnie światowej zmuszony do wyjazdu ze Lwowa przeniósł się do Gdańska, gdzie w 1945 podjął pracę wykładowcy na Politechnice Gdańskiej. Najpierw kierował Katedrą Rysunku Technicznego na Wydziale Mechanicznym. W 1949 roku uzyskał nominację na profesora nadzw. maszynoznawstwa ogólnego i chemicznego na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Był także uzdolniony artystycznie. Od 1910 r. był scenografem Teatru Miejskiego we Lwowie i projektantem kostiumów. Jest autorem 60 obrazów olejnych i akwarel oraz 15 drzeworytów. Swoje prace wystawiał w Krakowie (1938), Lwowie (1940), Moskwie, Kijowie, Charkowie (1941)