W sądzie tak opisał sam moment zabójstwa:

Reakcje po zabójstwie i proces Mord na czołowym działaczu opozycji zradykalizował nastroje społeczne, grożąc tym samym fiaskiem rozmów między apartheidowskim rządem a opozycją. Bojową atmosferę w kraju załagodzono głównie dzięki działaniom Nelsona Mandeli. Kilka dni po morderstwie przypomniał on w przemówieniu telewizyjnym, że chociaż zabójcą był człowiek o białym kolorze skóry, to sprawca został odnaleziony dzięki pomocy białej kobiety, Afrykanerki.

Przywódca organizacji World Apartheid Movement Koos Vermeulen zadeklarował gotowość pokrycia kosztów obrony Walusia.

Za zlecenie zabójstwa odpowiedzialny był prezes brytyjskiej skrajnie prawicowej organizacji oraz członek Światowej Ligi Antykomunistycznej Clive Derby-Lewis, który według relacji Walusia włączył go do planu przeprowadzenia zamachu w styczniu 1993. Polityk podżegał Walusia do zbrodni i dostarczył mu broń. Obydwaj działacze zostali skazani na karę śmierci. Dzięki zniesieniu tej kary w Południowej Afryce wyrok zamieniono na dożywotnie więzienie. Na znalezionej u Derby-Lewisa liście potencjalnych ofiar Hani znajdował się na trzeciej pozycji, pierwszy był Nelson Mandela, a drugi Joe Slovo. Janusz Waluś odbywał karę w zakładzie o zaostrzonym rygorze w Pretorii, w więzieniu nauczył się języka portugalskiego.