La Meije – druga co do wysokości, silnie rozczłonkowana góra w grupie Écrins w Alpach Delfinackich we Francji. Wznosi się w północnej części grupy, dominując od południa nad miejscowością la Grave w dolinie rzeki Romanche. Położenie: 45°0'17" N; 6°18'31" E. Ze względu na oryginalną sylwetkę i znaczenie dla historii alpinizmu jest traktowana jako symbol grupy Écrins, a czasem nawet całych Alp Delfinackich.
Ukształtowanie i topografia Masyw la Meije posiada trzy wierzchołki, połączone granią rozciągniętą w kierunku ze wschodu na zachód: la Meije Orientale (Wschodnia, 3890 m n.p.m.), la Meije Centrale (Środkowa, 3974 m n.p.m.), inaczej zwana Pic Central lub Doigt de Dieu (Palec Boży) oraz la Meije Occidentale (Zachodnia, 3983 m n.p.m.) - najwyższy wierzchołek masywu, nazywany też Grand Pic de la Meije. Ten ostatni, w formie ogromnej turni, dominuje nad głęboko wciętą przełęczą zwaną Brèche (szczerbina) de la Meije (3358 m n.p.m.), stanowiącą dla alpinistów przejście z la Grave do la Bérarde w dolinie rzeki Vénéon. Północne zbocza la Meije opadają stromymi zerwami skalno-lodowymi blisko 2500 metrów w dół ku dolinie Romanche. Znaczną część ich powierzchni pokrywają lodowce (franc.: glacier): Glacier de la Meije po stronie zachodniej i Glacier du Tabuchet po stronie wschodniej.