Władysław Florjański (także Floriański, Floryański, właśc. Florian Koman lub Kohman wzgl. Kohmann; ur. 4 maja 1854 we Lwowie, zm. 11 kwietnia 1911 tamże) – polski śpiewak (tenor) i reżyser operowy.
Życiorys Ukończył Akademię Handlową i pracował jako urzędnik pocztowy w Brzeżanach. Następnie ukończył studia w szkole operowej J. Dobrzańskiego oraz Studium Souvestre’ów i w wieku 30 lat, w 1884 roku zadebiutował w teatrze lwowskim w partii Janusza w Palestrancie.
Występował najpierw w operetkach, następnie – od 26 lutego 1885 (tytułowa rola w operze Żeleńskiego Konrad Wallenrod) – w operze. W 1886 r. skorzystał ze stypendium na wyjazd do Włoch, gdzie przez pewien czas studiował. Później we wrześniu 1886 pojawił się w Warszawie w Operze Warszawskiej w roli Jontka, a potem Radamesa w Aidzie oraz Lionela w Marcie Flotowa. Po tych występach zarzucono mu brak odpowiedniej szkoły wokalnej i dlatego nie podpisano z nim kontraktu. Skorzystała na tym dyrekcja Teatru Narodowego w Pradze, gdzie został zaangażowany i gdzie występował przez dwanaście lat, a przez dziesięć (1887-1897) był solistą czołowej sceny czeskiej.