Układy przewodów thumb|400px|Sylwetki słupów przelotowych napowietrznych linii elektroeneregtycznych: a) Słup LSN 20, =15,20 kV; b) słup B2, =110 kV; c) słup O24, =110 kV; d) słup H52, =220 kV; e) słup M52, =220 kV; f) słup Y52, =400 kV; g) słup Z52, =400 kV; Układ (rozmieszczenia) przewodów zależy od liczby przewodów roboczych i odgromowych, zależnej z kolei od liczby torów, których może być jeden lub więcej, np. w rejonach przemysłowych ze szczególnie gęstą zabudową trzy lub nawet cztery. Układ zależy dalej od napięcia znamionowego linii, od rozpiętości przęseł, od rodzaju izolatorów (stojące, wiszące), wreszcie także od rodzaju konstrukcji wsporczych i to zarówno pod względem funkcjonalnym (słup przelotowy, narożny czy krańcowy), jak i pod względem konstrukcyjnym (słup stalowy, żelbetowy lub inny). Przy rozmieszczaniu przewodów na konstrukcji wsporczej należy się kierować następującymi zasadami: unikać zawieszania przewodów pionowo jeden nad drugim, zwłaszcza przy dużych rozpiętościach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konstrukcje wsporcze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.