PSL (ang. Property Specification Language) – język opisu właściwości układów i systemów elektronicznych, kontrolowany przez standard IEEE Std. 1850.
Historia Język zaczął powstawać w roku 1994 w izraelskim oddziale firmy IBM (IBM Haifa Research Laboratory) pod nazwą Sugar. Początkowo stanowił składniowe uproszczenie logiki temporalnej CTL używanej w wewnętrznych projektach firmy. Z biegiem czasu język został wzbogacony o nowe operatory i wyrażenia regularne. W marcu 2001 Sugar 1.0 został przekazany organizacji Accellera jako jeden z kandydatów na standardowy język opisu właściwości (ang. property language). Sugestie Accellery spowodowały dodanie elementów logiki temporalnej LTL do języka. W ten sposób ulepszony Sugar 2.0 został wybrany w kwietniu 2002 jako podstawa dla powstającego nowego standardu. W czerwcu 2004 Accellera zaaprobowała nowy standard, nazwany PSL 1.1, i przekazała go do IEEE w celu dalszej standaryzacji. Prace nad językiem pod auspicjami IEEE postępowały szybko i pierwsza wersja standardu 1850 została zaaprobowana we wrześniu 2005. Prosty podzbiór (ang.