podczas walk został ranny.
Konspiracja Po klęsce wrześniowej przebywał początkowo u siostry we wsi Ruda Talubska pod Garwolinem, gdzie m.in. gromadził i ukrywał broń polskich żołnierzy. Na przełomie października i listopada powrócił do Radomia i zgłosił się do uruchomionej przez Niemców Fabryki Broni. W listopadzie rozpoczął działalność konspiracyjną w ramach SZP. Po pewnym czasie związał się też z pracującymi w zakładzie działaczami socjalistycznymi. Stanął na czele grupy dywersyjno-sabotażowej powołanej przez komendanta radomskiej Organizacji Wojskowej PPS Wiktora Jaworskiego ps. „Kwadrat”. Jej zadaniem było organizowanie akcji zdobywania broni i niszczenia niemieckiego sprzętu wojskowego. Prowadzono czynny sabotaż w zakładach zbrojeniowych w Radomiu, Pionkach i Skarżysku-Kamiennej. W marcu 1940 r. podczas jednej z akcji K. Aleksandrowicz został ranny. Dopiero w październiku 1943 r. został zdekonspirowany, w związku z czym został zmuszony do przedostania się do lasów Puszczy Kozienickiej. Tam sformował oddział partyzancki podporządkowany Socjalistycznej Organizacji Bojowej, a tym samym AK. Doszedł on do liczby ok. 200 ludzi, w jego skład wchodzili też Rosjanie, Austriacy, Francuzi, Gruzini, Włosi, którzy zbiegli z oflagów oraz Żydzi, chroniący się po lasach przed eksterminacją.