Wielkim sukcesem festiwalowym Pieprzycy okazał się natomiast film Chce się żyć (2013), historia kaleki cierpiącego na porażenie mózgowe (w tej roli Kamil Tkacz i Dawid Ogrodnik). Janusz Wróblewski z „Polityki” uznał Chce się żyć za przeciwieństwo Motyla i skafandra (2007) Juliana Schnabla: „Tu bohater, też niepełnosprawny fizycznie, […] przechodzi odwrotną metamorfozę: z piekła wykluczenia do raju, jakim jest odzyskanie godności po 26 latach uznawania za roślinę”. Chce się żyć zapewnił reżyserowi Grand Prix Festiwalu Filmowego w Montrealu.
Jestem mordercą (2016), fabularny wariant reportażu dokumentalnego Pieprzycy z 1998 roku, jest luźno oparty na sprawie „wampira z Zagłębia” z lat 70. XX wieku. Film przyjmuje perspektywę milicjanta prowadzącego śledztwo w tej sprawie (Mirosław Haniszewski), który pod naciskiem politycznym przełożonych wskazuje na podstawie poszlak rzekomego mordercę (Arkadiusz Jakubik). Sam reżyser wyjaśniał, iż inspirował się pod względem fabuły na filmie Wodzirej (1977) Feliksa Falka. Agnieszka Woch z portalu Histmag.org pisała: „Jestem mordercą porównuje się do najlepszych kryminałów i kina moralnego niepokoju. Wzorując się na mistrzach, Maciej Pieprzyca zrobił jeden z najlepszych polskich filmów tego roku”. Za film Pieprzyca został uhonorowany Srebrnymi Lwami na 41.