thumb|Aparaty systemu PHS thumb|Stacja bazowa systemu PHS PHS (Personal Handy-phone System), znany również jako PAS (Personal Access System), to system cyfrowej telefonii komórkowej różniący się nieco koncepcją od standardów GSM czy PDC. Jest zbliżony do europejskiego systemu DECT (Digital European Cordless Telecommunication). PHS został opracowany w 1989 roku w Japonii w laboratoriach NTT. Jego założeniem było stworzenie bezprzewodowych telefonów domowych, które poza obszarem macierzystym działały jak telefony komórkowe – istnieje możliwość łączenia się z innymi stacjami bazowymi. System wystartował komercyjnie w 1995, było trzech operatorów: (NTT-Personal, DDI-Pocket i ASTEL), obecnie dwóch zrezygnowało ze świadczenia usług PHS i został tylko DDI-Pocket, który zmienił nazwę na Willcom.
System działa w paśmie 1880–1930 MHz i wykorzystuje dostęp TDMA. Posiada 77 częstotliwości nośnych, każdą podzieloną na 8 szczelin czasowych. Odstęp pomiędzy łączem „w górę” a łączem „w dół” wynosi 300 kHz, szerokość kanału rozmownego to 75 kHz. Głos kodowany jest metodą 32K ADPCM.