oficjalnie byli uciekinierami politycznymi, szukającymi schronienia u matki Christel, zamieszkałej we Frankfurcie. Para doczekała się syna Pierre’a (ur. 1957). Małżonkowie zapisali się do Partii Socjaldemokratycznej (SPD). Boom doszła do funkcji szefowej biura Willego Birkelbacha, wysokiego rangą działacza SPD, członka egzekutywy oraz lidera frakcji socjalistów w Parlamencie Europejskim; miała wgląd do wielu ważnych dokumentów, których kopie przekazywała do NRD.
Afera szpiegowska związana z działalnością Guillaume’a i Boom doprowadziła do upadku socjaldemokratycznego kanclerza Willy’ego Brandta w 1974. W następnym roku małżeństwo zostało skazane na kary więzienia (Boom 8 lat, Guillaume 13); w ramach wymiany szpiegów zostali zwolnieni i przekazani NRD w 1981. W NRD oboje otrzymali wysokie odznaczenia państwowe (m.in. Order Karla Marksa); wkrótce także rozwiedli się.
Rola Boom w aferze szpiegowskiej pozostaje mniej znana od męża, który udzielał wielu wywiadów i wypowiedzi, zwłaszcza po upadku NRD (zmarł w 1995).
Zamieszkała w berlińskiej dzielnicy Wilmersdorf, gdzie zmarła na niewydolność serca 20 marca 2004.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy szpiedzy Kategoria:Funkcjonariusze niemieckich służb specjalnych Kategoria:Odznaczeni Orderem Karla Marksa Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2004