mały|Plac im. Witolda Szalonka w Bytomiu-Łagiewnikach z tablicą upamiętniającą jego postać, fot. 2017 r. Witold Szalonek (ur. 2 marca 1927 w Czechowicach, zm. 12 października 2001 w Berlinie) – polski kompozytor, jeden z najważniejszych przedstawicieli nurtu awangardowego w muzyce polskiej i europejskiej, pedagog muzyczny.

Życiorys Ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Katowicach, a w latach 1951–1956 studia kompozytorskie u prof. Bolesława Woytowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach (w tej uczelni również studia pianistyczne w klasie prof. Wandy Chmielowskiej).

Studiował u Nadii Boulanger (Paryż 1962-63). Otrzymał stypendium Kranichsteiner Musikinstitut (Darmstadt 1960).

Był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach (do 1979: PWSM), gdzie zaczynał jako asystent (1956-61), kontynuował jako adiunkt (1961-67), docent z samodzielną klasą kompozycji (1967-81), kierownik Katedry Teorii Kompozycji 1970-75. W latach 1970–1971 był rektorem PWSM. Równocześnie w latach 1970–1971 był stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst (DAAD) w Berlinie Zachodnim, gdzie w 1973 został profesorem kompozycji w . Prowadził liczne warsztaty i seminaria w Polsce, Niemczech, Danii i Finlandii.