Chińczycy zakwestionowali tezy o możliwości pokojowej budowy socjalizmu i strategię innych partii. Delegacja z KPCh podpisała dokument konferencji, jednak był to jedynie manewr taktyczny maoistów.
W 1961 roku Zhou Enlai na XXII Zjeździe Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego skrytykował KPZR i przeciwstawił hasła maoistowskie hasłom radzieckim. Podobną taktykę przyjęły delegacje chińskie na innych zjazdach partii komunistycznych.
W 1962 roku w Renmin Ribao ukazał się artykuł, który przedstawił ruch robotniczy jako dzielący się na rewizjonistów (większość) i rewolucjonistów (mniejszość). Gdy narada partii komunistycznych z 1960 roku pokazała, że większość ruchu odrzuca maoizm, 14 czerwca 1963 roku Chińczycy wysłali do Komitetu Centralnego KPZR 25-punktowy list, w którym domagali się zaakceptowania przez partię radziecką postulatów maoistycznych. KC KPZR podjął się prób dyskusji z Chińczykami, lecz zostały one przez stronę chińską odrzucone. Po nieudanych rozmowach, Komitet Centralny KPZR rozesłał listy do organizacji partyjnych KPZR, w których poinformował o tym, że chińscy komuniści mają chęć narzucenia ruchowi komunistycznemu swojego punktu widzenia, który określony został przez KC KPZR jako sekciarski i dogmatycznyJanusz Janicki Lewacy 1981, Książka i Wiedza s.150-152Zagadnienia Międzynarodowego Ruchu Robotniczego, z.