Znajomość form podstawowych czasownika jest niezbędna do znajomości jego odmiany, dlatego też w nauce języka łacińskiego konieczna jest opanowanie pamięciowe wszystkich form podstawowych.
Znajomość czterech form podstawowych czasownika umożliwia ustalenie, do której spośród czterech koniugacji łacińskich należy dany czasownik.
Temat praesentis czasownika kończy się: w koniugacji I na -ā w koniugacji II na -ē w koniugacji III na spółgłoskę lub -ŭ w koniugacji III występują też czasowniki o temacie rozszerzonym o -ĭ w koniugacji IV na -i
1 osoba praesentis indicativi activi kończy się: w koniugacji I na -o w koniugacji II na -eo w koniugacji III na -o lub -io w koniugacji IV na -io
Infinitivus praesentis activi kończy się: w koniugacji I na -āre w koniugacji II na -ēre w koniugacji III na -ěre w koniugacji IV na -īre
Temat supini przybiera różne zakończenia niezależnie od koniugacji.