W latach 1937–1939 studiował historię na UW.
W czasie wojny pracował w Wydziale Zdrowia Rady Głównej Opiekuńczej (RGO) w Warszawie, biorąc udział w konspiracji w szeregach Gwardii Ludowej. Zawarł związek małżeński z Zofią Sojecką. Po zakończeniu wojny powrócił do Łodzi, gdzie od marca do września 1945 roku był zastępcą sekretarza generalnego Polskiego Związku Zachodniego. Uczestniczył w organizowaniu wielu łódzkich instytucji społecznych i naukowych, m.in. Studium Dziennikarskiego, Społecznych Uniwersytetów Robotniczych, Komitetu Przyjaciół Warmii i Mazur, Zachodniej Agencji Prasowej.
W 1947 wrócił do Warszawy, gdzie pełnił funkcję dyrektora Ligi do Walki z Rasizmem (1947-1949) i współredaktora miesięcznika „Prawo Człowieka”. W latach 1950–1951 był współpracownikiem Biura Kongresu Nauki Polskiej, sekretarzem Komisji Organizacyjnej Międzynarodowych Targów w Poznaniu (1950), redaktorem wydawnictw pamiętnikarskich w Komendzie Zlotu Młodych Pracowników (1952) oraz sekretarzem, a następnie przewodniczącym Komisji Propagandy Międzynarodowego Wyścigu Pokoju (1954-1957).